Letnie przedpołudnie, warszawski Żoliborz, między drzewami czeka rozpięta linowa konstrukcja. (Rozwiesiliśmy ją rano, odpowiadając na pytania przechodniów: „Czy to będą ćwiczenia wojskowe..?) Pojawiają się uczestnicy. Na ich twarzach widać różne emocje: podekscytowanie, ciekawość, lekką obawę… Podobnie jak przechodnie, z którymi rozmawialiśmy rano, większość widzi trasę LRC po raz pierwszy w życiu. LRC (ang. low ropes course) czyli trasy linowe są popularnym narzędziem budowania zespołów w Holandii, Niemczech czy Wielkiej Brytanii.

Informacje zwrotne (ang. feedback) docierają do nas ze wszystkich stron. Przełożony komentuje postępy w naszym projekcie, nauczycielka informuje, że w tym miesiącu nasze dziecko poprawiło zachowanie, kolega zaprasza nas na nieformalną zespołową integrację, w firmie zostaje przeprowadzona ocena 360, teściowa dobiera dokładkę szarlotki i pyta o przepis, koleżanka po kwadransie dyskretnie zdejmuje podarowany przez nas sweterek i ukradkiem chowa go w torbie… Niektóre z tych informacji odbieramy jako przyjemne, dowartościowujące i pożyteczne, część jest neutralnych, inne budzą nasz opór. A skoro budzą opór, to ignorujemy je lub zaprzeczamy ich treści. Feedback odbija się od muru. W tym artykule skoncentrujemy się na jednym z mechanizmów opisanych w książce Douglasa Stone’a i Sheili Heen “Dziękuję za informację zwrotną”, który sprawia, że nie potrafimy feedbacku przyjąć i z niego skorzystać. Pozwoli nam to lepiej zrozumieć, czemu czasem nasz własny feedback nie trafia do adresata. Feedback – wszystkie informacje, które otrzymujemy z otoczenia na swój temat. Mogą być werbalne i niewerbalne, udzielane świadomie lub nie, poprawne psychologicznie (np. sformułowane jako “komunikat ja”) lub zupełnie potoczne.

W każdym miejscu pracy zatrudnione osoby są odpowiedzialne za konkretne zadania, z których potem są indywidualnie rozliczane. Najważniejsze jednak jest to, aby jednostki potrafiły ze sobą współpracować, ponieważ bez tego prawdopodobnie nie uwolnią w pełni swojego potencjału. Kreatywna praca w grupie maksymalizuje zalety pracowników i minimalizuje ich wady. Prowadzi to do kreacji dynamicznego, produktywnego i efektywnego środowiska pracy, a co za tym idzie do większych zysków firmy.

Kiedy mówisz „nie mam wystarczająco dużo czasu“ to tak naprawdę stwierdzasz, że nie masz czasu na aktywności, które chciałbyś lub potrzebujesz wykonać. Wszyscy mamy do dyspozycji 24 godziny dziennie, 7 dni w tygodniu. W 2019 roku możesz jednak sprawić, abyś miał poczucie posiadania większej ilości czasu. Jak? Poprzez dokonywanie innych wyborów odnośnie tego jak zagospodarujesz swój czas. Poniżej przedstawiamy 4 strategie, które mogą Ci w tym pomóc! Wszystkie zostały przygotowane przez Elizabeth Grace Saunders, autorkę książki Divine Time Management oraz How to Invest Your Time Like Money.

Każdy z nas pamięta przynajmniej jedno takie spotkanie: było głośno, poruszyliśmy milion wątków, kilka osób wygłosiło oracje niczym szlachta na sejmiku, skończyliśmy bez konkretów, a potem wszyscy zaczęli zerkać na zegarki i wrócili do swoich laptopów… Co zrobić, żeby dyskusje były konkretne i owocne? Jak powstrzymać krasomówców i zachęcić do wypowiedzi również cichych uczestników? Poniższe techniki moderacji testowaliśmy osobiście i pomogły uratować niejedną zespołową dyskusję 🙂

Oferta rynku szkoleniowego może zawrócić w głowie. Pod hasłem “team building i komunikacja w zespole” znajdziemy całą masę propozycji od paintballu i budowania maszyny Goldberga (wygląda tak) począwszy, na coachingu zespołu i grach VR kończąc. Jak w tym gąszczu możliwości rozpoznać, które szkolenie rzeczywiście przyniesie efekty?

Taki przekaz wysyła wielu przytłoczonych nawałem spraw managerów. Ryzykowny, bo – powiedzmy sobie szczerze – czy faktycznie motywuje do znalezienia rozwiązania? Nie bardzo. Sugeruje raczej coś w rodzaju “nie mam czasu się tym zajmować, nie bądź fajtłapą i poradź sobie sam”. Z drugiej strony manager też jest człowiekiem. Na naszych szkoleniach dla liderów managerowie jak mantrę powtarzają, że marzą o większej samodzielności i proaktywności podwładnych, która pozwoli im odetchnąć od załatwiania spraw za nich. Paradoksalnie, wielu z nich reaguje natychmiastową pomocą i propozycją rozwiązania, kiedy tylko pracownik zgłosi problem. Wszystko w jak najlepszej intencji! Efekt bywa taki, że pracownik często nie jest wcale zachwycony pomysłem, który nie jest jego autorstwa (najbardziej lubimy przecież nasze własne pomysły!), co manager – poniekąd słusznie – odbiera jako czarną niewdzięczność… Jak w takim razie wciągnąć podwładnego do działania? Jak zapewnić mu wsparcie bez wymyślania wszystkiego za niego? W artykule prezentujemy 5 pytań coachingowych przydatnych, kiedy chcemy zaangażować pracownika we współtworzenie rozwiązań.

W przeciągu ostatnich 2 tygodni realia naszego codziennego życia zmieniają się z dnia na dzień na naszych oczach. Styl pracy, który kiedyś był wymuszany realiami projektów lub rynku pracy wąskiej grupy specjalistów, dzisiaj stał się mniej lub bardziej chcianą rzeczywistością wielu zespołów. Home office, czyli praca z domu, stał się już (lub stanie się niedługo) codzienną rzeczywistością naszej pracy zespołowej. Permanentna praca  zdalna całego zespołu to zupełnie inna bajka niż home office, kiedy czasami kogoś po prostu nie ma w biurze. Tym razem przenosimy do przestrzeni wirtualno-telefonicznej pracę całego zespołu. Chodzi  więc o stworzenie nowych ram, „rytuałów” pracy zespołowej w nowych warunkach. Takie ramy  tworzą porządek i pomagają  się szybciej zaadaptować do nowej sytuacji. Na co warto zwrócić uwagę, z perspektywy managera, by minimalizować negatywne skutki takiej sytuacji dla produktywności każdego z członków jak i całego zespołu? Czytaj dalej i dowiedz się co jest kluczowe dla zachowania efektywności zespołu w tym trudnym czasie

Gdy z dnia na dzień zmienia się nasza rzeczywistość rolą menedżera jest sprawne działanie w poszukiwaniu rozwiązań, które pomogą zespołowi odnaleźć się w trudnej sytuacji. W pierwszych krokach warto pomyśleć o trzech zagadnieniach: sposób komunikacji i przepływu informacji; sposób organizacji pracy w nowych realiach; sposób na radzenie sobie z pojawiającymi się emocjami. W sytuacji nagłej zmiany, niepewnego kontekstu pracy powinniśmy zadbać przede wszystkim o sprawne „lądowanie” w nowej sytuacji, czyli zadbanie o komfort codziennego funkcjonowania oraz sprawną realizację zadań. To oznacza, że od samego początku powinniśmy spodziewać się spadku produktywności, zaangażowania i możliwości realizacji założonych celów. Jednocześnie, mając tą świadomość powinniśmy się pocieszać świadomością, że pierwsza czkawka rzadko przekłada się na długotrwały spadek produktywności pracy zespołowej, jeśli sprawnie zadziałamy w trzech obszarach: Sposób komunikacji i przepływu informacji – w pierwszym kroku ustal z pracownikami sposób przepływu informacji w zespole jak i pomiędzy poszczególnymi osobami. Wspólnie podejmijcie decyzję z jakich narzędzi chcecie skorzystać w kontekście poszukiwania informacji (czy mamy do siebie pisać, dzwonić z każdym tematem?) oraz przekazywania informacji (jak informować o problemach lub o realizacji zadania?). Więcej o konkretnych narzędziach TUTAJ #. Sposób organizacji pracy – druga kwestia to podjęcie decyzji o tym jak organizujemy swój dzień pracy jako zespół. Jeśli nie mamy siebie wzajemnie pod ręką (jak zwykle w biurze) warto określić przedziały godzinowe w których jesteśmy dostępni i możemy się ze spokojnym sumieniem „ścigać” o zrobienie różnych zadań. Wierz mi lub nie, często przy „home office” zdarzają się pracownikom opory w stylu: „czy o 16:15 mogę jeszcze do niego zadzwonić w kwestiach zawodowych?”. Gdy mamy już ustalone przedziały godzinowe (np.: wszyscy jesteśmy dostępni od 10 do 16 a resztę czasu gospodarujemy swobodnie) warto zadbać też o przestrzeń, w której będziemy zarządzali zadaniami. Miejsce, w którym będziemy na bieżąco z tym co na nas czeka, co aktualnie robią inni a co zostało zakończone. Wspólne miejsce do zarządzania zadaniami pomaga też dyscyplinować się w sytuacji rozprężenia. Więcej o konkretnych narzędziach TUTAJ #. ABC radzenia sobie z emocjami – idziesz do sklepu i widzisz puste półki. I tak trzy dni z rzędu próbujesz papier toaletowy, który Ci się po prostu skończył. Potrzebujesz tylko jednej „paczki” tego towaru, który stał się deficytowy. Nie przejdzie Ci przez myśl, że może faktycznie ta sytuacja może się nagle znacznie pogorszyć? Czy tego chcemy czy nie otaczająca rzeczywistość wpływa na nasz stan emocjonalny, który przecież jest źródłem motywacji do działania. Choć oczywiście w mediach (głównie społecznościowych) znajdziemy sporo nawoływań do zachowania spokoju, da się odczuć w powietrzu lekki powiew obaw, strachu, czasem nawet lęku w rozmowach z innymi. Nie mając wiedzy specjalistycznej trudno nam będzie polemizować na ile sytuacja faktycznie wymaga naszej uwagi i zaangażowania (które będzie zabierać od codziennej pracy), warto skupić swoje działania w roli menedżera na radzeniu sobie ze stanem faktycznym. Co konkretnie warto robić?